Duet - Distal Upper Extremity Tool

DUET – Distal Upper Extremity Tool

Wat is DUET?

DUET is een methode om het risico op overbelasting aan de distale bovenste ledematen te beoordelen (hand, pols elleboog). Deze Amerikaanse tool is gebaseerd op de fatigue failure theorie, die uitgaat van een cumulatieve schade aan weefsels door herhaalde belasting. DUET is daarbij een gevalideerde methode die de waarschijnlijkheid op overbelasting uitdrukt in een percentage. Deze score toont een sterk verband met klachten aan de distale bovenste ledematen. DUET is bovendien beschikbaar als online tool:

http://duet.pythonanywhere.com

Hoe werkt DUET?

De DUET tool combineert twee parameters: kracht en herhaling. De intensiteit van de inspanning kan men op verschillende manieren verkrijgen.

  • Subjectieve inschatting op de OMNI-RES schaal
  • Inschatting volgens criteria van de Strain Index
  • Professioneel oordeel van ergonoom

In de online tool kan men de OMNI-RES score invullen. Deze is het antwoord op volgende vraag die je aan de medewerkers stelt:

“Geef je subjectief gevoel van inspanning, belasting, ongemak of vermoeidheid die je voelt tijdens de uitvoering van deze taak op basis van de omschrijving van deze 10 punten schaal”.

  • 1 nauwelijks merkbare of ontspannen kracht
  • 3 merkbare of een bepaalde kracht
  • 5 duidelijke kracht, zonder zichtbare inspanning
  • 7 aanzienlijke kracht , met zichtbare inspanning
  • 9 gebruik van schouders of romp om kracht bij te zetten

Voorbeeld enkelvoudige taak

Eenzelfde taak voor de bovenste ledematen die men de hele dag uitvoert, laat zich het meest eenvoudig beoordelen. Dit voorbeeld neemt een taak waarvan de intensiteit “redelijk gemakkelijk” is. Met een herhaling van 1350 keer per dag, is de waarschijnlijkheid 32.1% dat een overbelasting aan hand/pols/elleboog zal optreden.

DUET voorbeeld voor enkelvoudige taak

 

Voorbeeld meerdere taken

Bij meerdere repetitieve taken op een dag, vult men elke deeltaak apart in. De DUET tool berekent dan automatisch de waarschijnlijkheid op dagbasis. Per deeltaak kan men ook aflezen wat het aandeel is in de totale belasting.

De drie taken samen geven in dit voorbeeld 48.2% waarschijnlijkheid op overbelasting aan de distale bovenste ledematen. Daarbij valt op dat de derde taak verantwoordelijk is voor meer dan 92% van de totale belasting. Deze deeltaak heeft de hoogste prioriteit om aan te pakken. Wanneer men de intensiteit kan verlagen tot redelijk gemakkelijk bij deze taak, dan zou de waarschijnlijkheid op overbelasting reeds dalen tot 29%.

DUET voorbeeld voor gecombineerde taken

Voorbeeld sterk variërende taken

Wanneer veel verschillende taken door elkaar worden uitgevoerd, maakt men best categorieën per intensiteit. Voor elke categorie telt men dan het aantal keer dat de handelingen van deze intensiteit voorkomt. De DUET tool berekent automatisch de totale belasting van alle intensiteitscategorieën.

DUET voorbeeld voor hoog variabele taken

Sterktes

Snel en eenvoudig. Tijdens de observatie dient men enkel aan de medewerkers de ervaren intensiteit te bevragen en het aantal handbewegingen te tellen. Dat gaat snel en de online tool laat zich makkelijk invullen.

Wetenschappelijk onderbouwd. De methode is gevalideerd, dus een hoge waarschijnlijkheid betekent effectief een hogere kans over overbelastingsklachten en dus verzuim met bijhorende kosten.

Zwaktes

Weinig inzicht in risico. Doordat slechts twee parameters bekeken worden, geeft de tool weinig info naar preventiemaatregelen toe. De handkracht is een resultante van verschillende onderliggende factoren, maar voor een leek zijn deze niet gekend.

Subjectief. Het aantal handbewegingen tellen is niet altijd evident en is steeds afhankelijk van interpretatie. Ook de intensiteit wordt deels subjectief bepaald door het gevoel op die moment van enkele medewerkers.

Statische houdingen. Een sterk vereenvoudigd model betekent dat bepaalde parameters niet meegenomen worden en dus ook niet beoordeeld kunnen worden. Statische houdingen zijn daar een voorbeeld van.

 

Bron: Gallagher, S., Schall Jr., M.C. (2017) Musculoskeletal disorders as a fatigue failure process: evidence, implications and research needs, Ergonomics, 60: 255-269.