De Olympische Spelen – Sport en Wetenschap
Het
optimaal en efficiënt presteren van de mens staat ook in de
sportwereld centraal. Waar de oude Grieken nog zweerden bij
het naakt oefenen, komt nu de (be)kleding steeds meer in de
kijker te staan. Haaienvinnenpakken in het zwemmen,
ventilerende loopschoenen in de atletiek,
de klapschaats in het schaatsen…
wetenschap en technologie hebben definitief hun intrede gedaan
in de Olympische Spelen.
Zwemmen
De LZR "Laser Racer"
(2008) van Speedo is de opvolger van het succesvolle Fastskin
II (2004).
Speedo
pakte op de Spelen in Sydney 2000 als eerste uit met een haaienvinnenpak,
FastSkin genaamd. Om de weerstand van het zwempak te verminderen,
bestudeerden ze de huid van de haai. Deze variant werd in
2004 nog verder verfijnd tot FastSkin II. De spannende pakken
hebben groeven, die kleine luchtbelletjes vasthouden. Hierdoor
vermindert de weerstand met het water. De samengeperste spieren
zouden ook minder trillingen veroorzaken en een hogere productiviteit
opleveren.
Op
de Olympische Spelen van 2008 maakte Speedo furore met het
LZR pak. Het lichtgewicht stof is waterafstotend en heeft
aan de zijkant panelen uit polyurethaan (schuimrubber). Deze
houden de lucht vast en hebben een lage waterweerstand. De
naden zijn ultrasoon gelast om de huidweerstand minimaal te
houden. Maar liefst 108 wereldrecords sneuvelden dat jaar.
In 2009 namen de polyurethaan pakken de overhand en moest
de zwemfederatie ingrijpen bij deze (r)evolutie
van de zwempakken.
Atletiek
In
de atletieknummers wil vooral Adidas de warmte te lijf gaan.
Voor de Olympische Spelen in Athene (2004) pakten ze uit met
hun ClimaCool technologie, een driedimensionele
vezelstructuur absorbeert alle zweet en voert de warmte weg
van het lichaam. Door deze ventilerende zones op de meest
zwetende delen te plaatsen, blijft het lichaam droog en koel.
Om de loopschoenen nog meer ademend te maken, heeft de middenzool
een ventilerende opening. Onder de bal van de voet bevindt
zich een polyester en polyurethaan film die warmtestralen
terugkaatst naar de atletiektartan nog voor ze geabsorbeerd
kunnen worden in de schoen. In de lange afstandsnummers zal
dit ongetwijfeld zijn effect hebben. Maar ook de gewone consument
zal van deze technologische vernieuwingen mee kunnen profiteren.
Want wie stelt het voorkomen van zweetvoeten niet op prijs...
Schaatsen
In de schaatswereld zorgde de klapschaats voor de grootste
revolutie. Bij het schaatsen duwt men zich af op het ijs waarbij
de hiel los komt van het schaatsijzer. De tip hangt uiteraard
vast. Bij de klapschaats is dit scharnierpunt van de tip wat
opgeschoven naar de bal van de voet. Hierdoor moeten de spieren
een kleinere hefboom overwinnen. Dit vraagt minder kracht,
leidt tot minder vermoeidheid en dus betere prestaties.
Naar
analogie met het zwemmen werden ook de pakken verfijnd om
de luchtweerstand zo laag mogelijk te houden. Op de Olympische
Winterspelen van 2002 in Salt Lake City pakte Nike uit met
het Raps Airflow Suit, een ribpak of haaienvinnenpak voor
schaatsers. Verschillende soorten textielvezels worden op
strategische plaatsen geplaatst om de lucht zo efficiënt
mogelijk langs het lichaam te laten passeren. Deze spannend
en gladde pakken met geribde panelen zijn een mooi voorbeeld
van schaatsen
en wetenschap.
sport
en ergonomie
-
zwemmen -
schaatsen
- fietsen
- tennis
