Nieuw ontwerp van ademluchttoetstel is minder vermoeiend
Evaluation of performance and load
in simulated rescue tasks for a novel design SCBA: effect
of weight, volume and weight distribution. Griefahn e.a. Appl
Ergon 2003; 34: 157-165.
Een
ademluchttoetstel behoort tot de basisuitrusting van een brandweerman
om te kunnen verblijven in ruimtes met rook of gevaarlijke
gassen. Terwijl ze dit gewicht op de rug dragen, voeren ze
hoog-intensieve blus- en reddingstaken uit. Met een innovatief
ontwerp in rugzakvorm, konden de brandweermannen de opgelegde
oefeningen sneller uitvoeren vergeleken met twee conventionele
systemen.


Ademluchttoestel
met rugzakvorm en met een harnas als "rugzak".
Twaalf
brandweermannen (27-49 jaar) voerden een gesimuleerde reddingsactie
uit terwijl ze de drie typen van ademluchttoetstellen gebruikten.
De verschillende taken tijdens een ernstige redding werden
uitgevoerd onder natuurlijke klimatologische
omstandigheden in een brand op de tweede verdieping. De snelheid,
hartfrequentie, ademhalingsfrequentie, rectale temperatuur
en zweetverlies werden geregistreerd. De ervaren vermoeidheid
en comfort van het dragen werden subjectief bevraagd.
De
oefeningen werden sneller uitgevoerd met het rugzakttype,
de hartfrequenties waren lager en het was makkelijker om dragen.
Het gewicht van de zuurstofflessen op zich is minder belangrijk
dan de verdeling ervan rond de romp. De rugzakvorm zorgt voor
een betere gewichtsverdeling over midden en lage rug.
Hoewel
dit onderzochte rugzakmodel in praktijk nauwelijks of niet
voorkomt, zijn de principes wel standaard. Gasflessen worden
vastgemaakt in een soort harnas dat men over de schouders
en heupen draagt. De fles is stabiel en dicht tegen het lichaam,
wat minder stoort tijdens bijvoorbeeld het dragen van een
slachtoffer. Door de heupband wordt het gewicht verdeeld over
de heupen en de schouders. Een betere gewichtsverdeling over
de rug bleek immers minder vermoeiend uit dit onderzoek.