Multi-task NIOSH
Het
manueel heffen van een last kan beschouwd worden als een enkelvoudige
taak wanneer de parameters van de deeltaken weinig verschillen
of wanneer slechts één deeltaak van belang is
(worst case scenario). Deze single-task
NIOSH methode is het best bekend. Toch bestaan vele jobs
uit meerdere tiltaken die gecombineerd worden. Omdat de totale
belasting dan groter is dan de som van de aparte deeltaken
door voorafgaande vermoeidheid, bestaat er de multi-task NIOSH
methode. Een voorbeeld op het einde
zal onderstaande begrippen verduidelijken.
De
nieuwe methode is gebaseerd op een samengestelde lift index
(CLI of Composite Lift Index), die de totale
belasting uitdrukt. Deze vertrekt van de Lift Index van de
meest belastende deeltaak, die verhoogd wordt voor elke deeltaak.
Deze verhoging voor een specifieke deeltaak wordt bepaald
door de eigenlijke tilfrequentie van de taak te vergelijken
ten opzichte van de samengestelde frequentie met de voorgaande
tiltaak. Dit wordt herhaald voor elke deeltaak. Hoewel deze
methode niet gevalideerd is op de werkvloer, levert ze nauwkeurige
en gedetailleerde informatie op. De procedure is wel een stuk
ingewikkelder.
Multi-task
NIOSH werkblad (.pdf)
Het
opmeten en noteren van de taakvariabelen gebeurt op dezelfde
manier als een enkelvoudige NIOSH berekening, maar dan voor
elke deeltaak apart. Daarna wordt het aanbevolen maximum gewicht
berekend, zonder en met rekening te houden met de frequentiefactor.
Dit leidt tot volgende begrippen:
*
FIRWL : Frequency Independent Recommended
Weight Limit
*
STRWL: Single Task Recommended Weight Limit
Om
de FIRWL te bepalen wordt de frequentiefactor gelijkgesteld
aan 1. Deze maat drukt de belasting uit van één
uitvoering van deze tilbeweging. Bij een gecontroleerd neerzetten
moet deze waarde zowel op het begin als op het einde van de
tiltaak berekend worden. Bij de STRWL wordt wel rekening gehouden
met de frequentiefactor. Deze waarde drukt de belasting van
de totale taak uit in de veronderstelling dat dit de enige
tilbeweging is.
Op
dezelfde manier wordt de Lift Index voor elke deeltaak bepaald,
zonder en met de frequentie in rekening te brengen:
*
FILI : Frequency Independent Lifting Index
*
STLI : Single Task Lifting Index
Voor
het berekenen van de FILI wordt het maximum gewicht gedeeld
door de eerder berekende FIRWL. Het maximum gewicht bepaalt
immers de maximale biomechanische belasting waaraan het lichaam
wordt blootgesteld onafhankelijk de frequentie. Wanneer deze
groter is dan 1, is de deeltaak potentieel te belastend voor
de werknemers. Bij de STLI wordt het gemiddelde gewicht gedeeld
door de STRWL. Deze stelt meer de metabole belasting gedurende
heel de taak voor. Op basis van deze waarde worden de taken
hernummerd van meer naar minder belastend.
Tot
slot dient men nog de samengestelde lift index of composite
lifting index (CLI) te berekenen. De formule
kan men terugvinden op het invulblad.
Let wel dat het hier gaat over de hernummerde taken. De samengestelde
frequentiefactor wordt bepaald op basis van de som van de
vermelde taken.
Uitgewerkt
voorbeeld:
In
het magazijn van een grootwarenhuis moet de werknemer dozen
van verschillende groottes (80, 60 en 40 cm) uit de rekken
op een kar plaatsen. De drie dozen (A, B, C) wegen gemiddeld
10, 15 en 5 kg, met als maxima 15, 20 en 10 kg. Het heffen
van de lasten gebeurt op verschillende frequenties doorheen
de hele dag. De werknemer kan tot dicht tegen de dozen gaan
staan om de dozen op te pakken. Hij moet zich hiervoor niet
draaien en het wandelen is tot een minimum beperkt.

Ingevuld
Multi-task NIOSH werkblad (.pdf)
In
stap 1 worden de taakvariabelen ingevuld. Vermits het zwaartepunt
zich in het midden van de doos bevindt, wordt aangenomen dat
de werknemer de doos daar vastneemt (zie figuur). De doos
met een lengte van 80 cm geeft zo een horizontale positie
van 40 cm. Het contact met de dozen is "gewoon".
Er zijn namelijk geen handgrepen voorzien, maar de doos kan
wel met een haakgreep (gebogen vingers) opgepakt worden.
Voor
het berekenen van de vermenigvuldigingsfactoren in stap 2
doet men via de tabellen
of calculator.
Voor FIRWL wordt de frequentiefactor niet in rekening gebracht,
dus gelijkgesteld aan 1. Bij STRWL is dit wel het geval. De
frequentie F geeft de overeenstemmende frequentiefactor die
in een tabel kan afgelezen worden. Bij het berekenen van FILI
moet men erop letten dat het maximum gewicht wordt genomen,
voor de STLI is dat het gemiddelde. Op basis van deze laatste
maat worden dan de taken hernummerd van meest naar minst belastend.
Tot
slot moet men in stap 3 de CLI berekenen. De Lift Index van
de meest belastende deeltaak wordt dan telkens vermeerderd
met een extra voor elke deeltaak. Om de samengestelde frequentiefactor
van de hernummerde taken te kennen, telt men de frequenties
(F) op. In een tabel kan dan Ff afgelezen worden. Voor een
frequentie van 3 lifts per minuut in deze dagtaak, komt een
Ff van 0,55 overeen. Uiteindelijk blijkt de samengestelde
lift index 3,7 te bedragen. Dit is duidelijk meer dan de afzonderlijke
taken en zal voor bijna alle werknemers tot overbelasting
leiden. Bij nadere analyse blijkt dat het tillen van de dozen
A en B op zich al te zwaar belastend was. De STLI is voor
beide deeltaken meer dan 1.
Bron:
Waters
TR, Putz-Anderson V, Garg A. 1994 Applications Manual For
the Revised NIOSH Lifting Equation.
Overzicht
- 3D
SSPP
- Accelerometer
- EMG
- Hartslag
- HARM
- KIM - MAC
-
Mainz
Dortmunder Dosismodel - multiNIOSH
- NIOSH
- OCRA
- OWAS
- RULA
- QEC
- Snook -
Strain Index